O nas

Ewa i Marcin. Od 9 do 17 Pani Key Account Manager i Pan Programista, a po pracy wspinaczkowi zapaleńcy, podróżnicze dusze i góroholicy. Na blogu polecamy fajne miejscówki blisko natury, ciekawe górskie szlaki i zapraszamy w najpiękniejsze rejony wspinaczkowe.

Okładka wpisu z opisem rejonu wspinaczkowego Geyikbayiri w Turcji

Wspinanie w Turcji – rejon Geyikbayiri

O rejonie

Geyikbayiri to największy rejon wspinaczkowy w Turcji. Znajduje się w południowo-zachodniej części kraju, około 25 kilometrów od turystycznej Antalyi. Rejon składa się z kilku murów skalnych, z których najdłuższy ma około 1,5 kilometra długości. Łącznie znajdziecie tutaj około 900 dróg w trudnościach od 4 do 9a.

Średnia długość dróg to 20-35 metrów, ale jest też kilka mega dróg, których długość sięga aż 50 metrów! Wspinanie w Geyikbayiri jest naprawdę zróżnicowane. Odwiedzając tej rejon możecie liczyć zarówno na drogi po krawądkach, klamach i tufach, piony i przewieszenia, drogi wymagające siły, odpowiedniego rozstawienia, ale również delikatnego, czujnego skradania się po niemal niewidocznych stopniach.

Obicie dróg jest wyjątkowo dobre zarówno pod kątem użytego sprzętu, jak i gęstości wpinek. Na nowszych drogach można poczuć się jak na panelu.

Jak pisaliśmy wyżej drogi są dość długie, więc polecamy linę 80-metrową i około 20 ekspresów. Topo autorstwa Öztoürka Kayıkcı jest do nabycia na kempingu Josito i Flying Goat. Rejon Geyikbayiri leży na wysokości 500 m n.p.m. i tutejszy klimat jest nieco chłodniejszy i mniej wilgotny niż klimat Antalyi. Najlepszy sezon na wspinanie trwa od początku października do maja, chociaż z doświadczenia wiemy, że nawet w listopadzie wspin w nasłonecznionych sektorach nie był możliwy. Największe prawdopodobieństwo opadów wypada na grudzień i styczeń.

Piękny widok w stronę ANtalyi, w oddali widać morze. Bliżej skeotry wspinaczkowe wśród drzew
Widok w stronę Antalyi, fot. Grzegorz Marcinek

Jeszcze kilka praktycznych spraw

Dojazd do Geyikbayiri

Najwygodniejszą i najszybszą opcją transportu z Polski jest lot do Antalyi. My znaleźliśmy loty bezpośrednie z Warszawy i Katowic. Znamy 3 możliwości dotarcia z Antalyi do Geyikbayiri:

1/ transfer z lotniska na kemping – w przypadku Josito (ale też innych kempingów) można zamówić taki transfer przed przylotem do Turcji. My byliśmy większą grupą i zapłaciliśmy 10 euro za osobę. Przy grupach od 1 do 4 osób cena wynosiła 40 euro.

2/ wypożyczenie samochodu – indywidualnie albo przez kemping. Na lotnisku w Antalyi funkcjonują popularne europejskie wypożyczalnie m.in. Europcar, Enterprise, Hertz.

3/ transport publiczny – nie korzystaliśmy, więc nie podajemy szczegółów, żeby nikogo nie wprowadzić w błąd. Na pewno się da i jest to najtańsza, ale najbardziej skomplikowana opcja.

Widok na szczyt górujący nad Geyikbayiri
fot. Grzegorz Marcinek

Zakwaterowanie

W pobliżu sektorów wspinaczkowych jest kilka kempingów, na których dostępne są domki i miejsca pod namiot. My zatrzymaliśmy się na kempingu Josito, który polecamy 🙂

Znaleźliśmy tutaj wszystko, czego mogliśmy zapragnąć:

  • noclegi w przyjemnych bungalowach
  • transfer z lotniska
  • możliwość korzystania ze wspólnej kuchni
  • pożywne śniadania (jest 6-7 opcji śniadań w cenach około 5 euro)
  • pyszne obiado-kolacje (codziennie są dwa dania do wyboru, jedno wege, drugie mięsne – ceny 8-10 euro)
  • zimne piwo
  • możliwość wypożyczenia samochodu
  • piękne widoki
  • bliskość skał (w najbliższy sektor jest dosłownie minuta)
  • fajny, wspinaczkowy klimat
Widok na kemping Josito otoczony skałami

Strefa czasowa

UTC +3:00

Waluta

Walutą obowiązującą w Turcji jest lira turecka. Polecamy zabrać euro albo dolary i wymienić je na miejscu. Kantory są na lotnisku i w Antalyi.

Bankomaty

Jeśli korzystacie z kont walutowych np. Revolut dobrą opcją jest po prostu wypłacenie pieniędzy w bankomacie. Na wylocie z Antalyi jest ATM Park – tutaj.

Sklepy

W Geyikbayiri udało nam się znaleźć jeden sklepik, który polecili nam na kempingu. Nie jest rewelacyjnie zaopatrzony, ale asortyment jest bardzo szeroki: kawa, herbata, owoce, przyprawy, pasta do zębów, ser wegański i… nawet żywy kanarek w klatce. Drugi sklepik bardziej alkoholowy znajdziecie tutaj.

Większe markety znajdują się w Antalyi.

Ubezpieczenie

Jak na każdy wyjazd sportowy polecamy wykupienie ubezpieczenia. My korzystamy z Alpenverein, które obejmuje szeroki wachlarz sportów i jest honorowane na całym świecie.

Stolik, krzesło i gazety stojące przed sklepikiem na tureckiej wiosce

Sektory wspinaczkowe w Geyikbayiri

Poniżej znajdziecie opis sektorów, w których się wspinaliśmy.

Koridor

Koridor jest jednym z najmłodszych sektorów w Geyikbayiri, w którym cały czas wyznaczane są nowe drogi. Kanion jest idealnym miejscem na gorące dni, bo jego prawa ściana jest cały dzień w cieniu, a lewa jest nasłoneczniona w godzinach popołudniowych. Znajdziecie tutaj pionowe lub lekko połogie drogi w wycenach od 5 do 8a. Najdłuższe mają do 30 metrów. Właściwie wszystkie drogi, w które się wstawialiśmy bardzo nam się podobały – niezależnie czy było do 5c czy 7a.

Polecane drogi

  • Belgeli, 5b
  • Porthos, 5c
  • Athos, 5c
  • Aramis, 6b
  • Marla, 6b
  • Patlican, 6c+
  • Euro 7, 7a+

Podejście

Parkujemy samochód na zatoczce przy zjeździe do restauracji Alabalik. Podczas naszego pobytu przy tej zatoczce był też stragan z warzywami. Przechodzimy przez ulicę i idziemy wzdłuż szutrowej drogi. Po lewej stronie mijamy kemping z domkami i podążamy ścieżką prosto, potem na rozwidleniu w prawo. Po kilku minutach spaceru między drzewami dochodzimy do skał. Trzymamy się blisko nich szukając wąskiego przesmyku z przymocowaną liną i 3-metrową stalową drabinką. Wspinamy się ostrożnie i przeciskamy między skałami. Po chwili jesteśmy na miejscu.

Mapa poglądowa podejście pod sektor Koridor - Geyikbayiri
źródło: openstreetmap.org

Trebenna West

Piękny mur skalny sektora Trebenna, a w tle góra - wspinanie w Geyikbayiri
Ten przepiękny mur skalny to właśnie Trebenna West

To jeden z najbardziej widowiskowych sektorów, w jakich mieliśmy okazję się wspinać. Traficie tutaj na piony i przewieszenia, tufy, klamy, ale też i krawądkowe drogi. Wielkie kolumny, groty i tufy dają możliwość trójwymiarowego wspinania. Całość ma wystawę północno-zachodnią, więc przez cały dzień możecie tutaj liczyć na cień. Jest tutaj spora kumulacja trudniejszych dróg w wycenach powyżej 7a, ale propozycji dla początkujących również nie zabraknie. Znajdziecie tutaj drogi do 40 metrów długości.

Polecane drogi

  • Flower Tower, 5c
  • Aquaduct, 6b
  • Arkadan, 6b+
  • Latte Tsunami, 6c

Podejście

Wyruszamy z kempingu Josito szutrową drogą w stronę strumienia. Gdy do niego dotrzemy idziemy w prawo przez około 70 metrów i przechodzimy po kamieniach przez strumień. Podążamy ścieżką mając skały po naszej lewej stronie. Pod koniec ścieżka idzie zakosami pod górę. Trebenna West rozciąga się po lewej stronie.

Poglądowa mapa podejścia do sektoru Trebenna w Geyikbayiri
źródło: openstreetmap.org

Barbarossa, Ottoman, Poseidon

Te ściany są częścią większego sektora Mevlana. Charakteryzują się bardzo długimi drogami, nawet do 40 metrów. Ze względu na południową wystawę ten sektor polecamy na chłodne lub pochmurne dni. Trudność dróg, w które się wstawialiśmy wynikała głównie z ich długości oraz ciągowego charakteru. Jest to naprawdę ściankowe wspinanie po dobrych chwytach, gdzie nie ma skumulowanych trudności w jednym miejscu.

Część sektora Poseidon jest zacieniona po 15.00.

Polecane drogi

  • Barbarossa, 5c+
  • Souvenir Malgache, 5c+
  • Tas Ocagi, 6a
  • Sems’in Ruchu, 6a
  • King Crimson, 6a
  • Demavent, 6c
  • Bagdad Cafe, 6c
  • Toros, 7a+

Podejście

Parkujemy samochód na zatoczce przy zjeździe do restauracji Alabalik. Przechodzimy przez ulicę i idziemy wzdłuż szutrowej drogi. Po lewej stronie mijamy kemping z domkami i podążamy ścieżką prosto, na rozwidleniu skręcamy w lewo. Podążamy ścieżką między drzewami i krzaczkami aż dojdziemy pod skały.

Mapa poglądowa podejścia do sektorów Barbarossa, Poseidon, Ottoman_Geyikbayiri
źródło: openstreetmap.org

Ruzgarli Bahce

Mimo trudnych dróg (głównie 7a-7b), to chyba nasz ulubiony sektor ze względu na bardzo zróżnicowane wspinanie, wygodne miejsce do asekuracji oraz ładny widok. Jest tu dosłownie kilkanaście linii, ale zachęcamy do odwiedzenia tego sektora, bo drogi są naprawdę piękne. Najtrudniejsze miejsca są bardzo techniczne i nie wymagają nadprzyrodzonej siły;)

Polecane drogi

  • Flying Dutchman, 6b
  • Ce n’est possible, 6c
  • Ruzgarli Bahce, 6c+
  • Otolastik, 7a

Podejście

Jadąc lub idąc główną drogą w stronę wioski Geyikbayiri skręcamy w lewo za znakiem Pinar Alabalik i zjeżdżamy w szutrówkę. Po dotarciu do końca drogi schodzimy w lewo na kamienistą ścieżkę, którą przekraczamy koryto wyschniętej rzeki. Dalej podchodzimy ścieżką pod górę i jesteśmy na miejscu.

Mapa poglądowa podejścia pod sektor Ruzgarli Bahce_Geyikbayiri
źródło: openstreetmap.org

Zapraszamy do innych wpisów o rejonach wspinaczkowych

Wspinanie w Leonidio – opis rejonu

Wspinaczka w Arco – polecamy najlepsze miejscówki

Wspinanie na Sycylii – rejon San Vito lo Capo